sunnudagur, 16. janúar 2022

Algjör sveppur

Eftir að ég skildi tók það mig margar vikur, ef ekki mánuði, að hætta að kaupa sveppi þegar ég keypti í matinn. Sjálf er ég enginn sérstakur aðdáandi sveppa þó ég borði þá alveg (þó ALLS EKKI sveppi úr DÓS), og kaupi þá vissulega ef þeir eru í uppskrift sem ég ætla að elda, en það er maðurinn minn fyrrverandi sem var svo svaðalega svag fyrir sveppum að í ríflega áratug fór ég varla í matvöruverslun án þess að kaupa sveppi. Öll erum við skepnur vanans og það tók mig sumsé nokkrar vikur (sem jafnvel urðu að mánuðum) að venja mig af þessu og í kjölfarið fann ég aragrúa uppskrifta sem innihéldu sveppi, ekki gat ég látið þá fara til spillis.

Í fyrsta skipti síðan ég skildi keypti ég ferskan kóríander. Gerðist í fyrradag og ég eldaði Harira (kjúklingabauna-, lamba- og kóríandersúpu). Hitaði hana upp í gærkvöld. Aftur er það maðurinn minn fyrrverandi sem hafði þessi áhrif á mig, eins mikið og hann elskaði sveppi þá hataði hann ferskan kóríander, kvartaði sárum yfir því viðbjóðsbragði sem þessi hroðbjóður byggi yfir og ég trúði honum og snarhætti að kaupa kóríander. Og ég trúi honum enn, það er víst slatti af fólki sem finnur einfaldlega sápubragð, eða þaðan af verra, þegar það lætur kóríander inn fyrir sínar varir. Nema, þar sem ég fletti uppskriftabók í fyrradag áttaði ég mig á því að það eru ríflega 2 ár síðan ég fór fram á skilnað og þar af leiðandi mér ekkert að vanbúnaði annað en að æða í uppskrift með kóríander sem eitt af aðal hráefnunum. Kominn tími til, líklega orðin rífleg 13 ár síðan ég festi síðast kaup á ferskum kóríander. Súpan og enda fantafín.

Talandi um mat þá tók ég loksins jólaskrautið niður í kvöld. Það var ekki einungis sökum leti, jólatréið hélt sér svo vel og ilmaði svo dásamlega að ég hreinlega tímdi ekki að taka það niður og henda bara af því dagatalið sagði að jólin væru yfirgengin. Í ár, sem og önnur á undan, var það þessi glaðlegi sveinn sem æskuvinkona mín gaf mér í jólagjöf á 9. áratugnum sem mér fannst leiðinlegast að slökkva á og pakka niður 

Nú veit ég fullvel að það á víst ekki að tala um að elska neitt nema lifandi veru en má þá að sama skapi ekki hata neitt nema það sem er lifandi? 

sunnudagur, 9. janúar 2022

Amerískar vöfflur að belgískum sið

Gleymi því sennilega seint er ég stóð andspænis kartöfluflögurekka í Ameríku í fyrsta sinni og upplifði svæsnasta valkvíða sem yfir mig hefur komið. Árið var 1994 og ég var komin til Irmo í Suður Karólínu til að passa 3 fordekraðar stelpuskjátur í STÓRU húsi á einkavegi sem lá niður að vatni með einkabryggju, sundlaug í garðinum, 2 hundar og 3 kettir á heimilinu. Hér heima samanstóð kartöfluflöguúrvalið af hinu sígilda Bögglís, salt&pipar og papriku Maruud, Stjörnupoppi og jú, hið galíslenska Þykkvabæjarnasl. Sjálf hafði ég aldrei farið til útlanda áður, steig í 1. skipti upp í flugvél er ég flaug frá Fróni til að gerast Ópera í Ameríku í eitt heilt ár. Skyldi engan undra þó stelputuðru hafi fallist hendur við að standa andspænis heilum gangi i matvöruverslun sem helguð var einu af hennar uppáhalds hráefnum; kartöfluflögum.

Systurnar elskuðu peanutbutter&jelly sandwishes (samlokur með hnetusmjöri og sultu) en þrátt fyrir að hafa daglega smurt slíkar samlokur ofan í þær komst ég aldrei upp á bragðið og líkar ekki enn þann dag í dag. Skv. könnun frá 2002 má áætla að meðal ameríkani láti ofan í sig 1500 slíkar samlokur áður en hann lýkur gagnfræðanámi. Það er ekki nokkur leið að vita hversu margar Pop-Tarts ég ristaði fyrir stúlkurnar og þær voru ófáar bragðtegundirnar af Kool-Aid sem ég blandaði ofan í þær líka. Skv. leiðbeiningum aftan á 1 bréfi af Kool-Aid skal demba einum bolla af sykri út í u.þ.b. 2 lítra af vatni.

Kool-Aid var ágætt, og Pop-Tarts svo sem líka, en það var Caffeine-free Diet Coke sem gerði útslagið fyrir mig og varð minn uppáhalds drykkur. Hef reyndar ekki smakkað hann síðan 1995 er ég var heimkomin í síðasta mánuði þess árs. Það var þó tvímælalaust Trix sem festi sig í sessi í mínum heimi, enn þann dag í dag er Trix uppáhalds morgunkornið mitt. Að vísu er það bannað hér á Fróni en þá skiptir líka sköpum að festa kaup á því við hvert tækifæri sem gefst en síðasta tækifæri gafst sumar 2019 í Tigre í Argentínu.

Á amreískum dögum í Hagkaup í gegnum árin hef ég oft brosað í kampinn er ég renni yfir vörurnar og kannast við hitt og þetta og ýmislegt hef ég prófað og iðulega orðið fyrir vonbrigðum, að Trixi undanskildu, að sjálfsögðu. Í gærkveldi hentist ég inn í Hagkaup í Spönginni til að grípa oststykki og konfektkassa. Við mér blasti urmull amerískra vara og ég stóðst að sjálfsögðu ekki mátið að skoða. Þurfti hreint ekki að hafa mikið fyrir því að standast Twizzlers eða Sour Patch Kids  en ég endaði samt á að grípa eina vöru með mér heim 

Stelpurnar elskuðu svona litlar kanilvöfflur, sem vissulega fengust í Hagkaup, en mig minnti að þessar hefðu mér þótt góðar.

Þegar ég loks reif mig upp úr bókinni í morgun og drattaðist á lappir þá henti ég tveimur af þessum eðal frosnu amerísku vöfflum í ristavélina, hellti uppá kaffi og hrúgaði síðan hlynsírópi yfir stökkar vöfflurnar sem skoppuðu uppúr ristinni. Merkilegt nokk þá voru vöfflurnar góðar. Jafnvel mjög góðar. 

Þar sem ég sat við eldhúsborðið og undraðist þá staðreynd að ég hefði ekki orðið fyrir vonbrigðum með vöfflurnar varð mér litið út um gluggann og sá Birtu skíta í beðið þar sem jarðarberjaplönturnar eru. Þegar hún hafði lokið sér af gróf hún í gríð og erg yfir. Því leita ég nú til vizku ykkar, frómu lesendur; er kattaúrgangur heppilegur áburður fyrir jarðarberjaplöntu?

fimmtudagur, 16. desember 2021

Afhending færeyska jólatrésins

Var að koma inn úr göngutúr. Með tónlist í eyrunum leyfði ég hárinu að dansa slegnu í vindinum. Gekk góðan hring með góðar hugsanir á sveimi í huganum. Slapp við vætu og að detta í hálku sem leyndist á stöku stað. Kisusystkynin tóku mér fagnandi (VÍST GERÐU ÞAU ÞAÐ!) og ég var hýr sem kýr eftir hressandi blásturinn. Get sumsé staðfest, fyrir einhver ykkar, að það er rok þarna úti.

Settist við tölvuna og las um milljón dollara rannsókn frá Amríku um ávæning þess að fara í 30 mínútna göngutúr á hverjum degi. Miðað við veðráttuna hérlendis er spurning hvort korter dugi til en meðal þess sem tiltekið er í umræddri grein þá dregur hálftíma göngutúr daglega úr líkunum á ristilkrabba. Um svipað leyti í fyrra kom pabbi í heimsókn til mín þar sem ég lá í spítalarúmi á Landspítalanum og saug vatnsósa bleikann svamp af áfergju til að svala þorstanum eftir svæfingu og aðgerð.

Heilt ár, upp á dag, liðið síðan ég tók minn fyrsta veikindadag í Melabúðinni eftir tæplega 10 ára starf þar til að gangast undir aðgerð þar sem 25 cm voru skornir burt úr mínum ristli til að fjarlægja illkynja krabbamein. Sá alls ekki fyrir kúvendinguna sem líf mitt átti enn eftir að kollsteypast um en í tilefni dagsins fór ég og keypti mér jólatré. Konan hjá Flugbjörgunarsveitinni sagði að tréið væri danskt en ef eitthvað er að marka hana Túrhillu Johansen, sem ég hálfpartinn ólst upp með, er krækiberjalyngið líklegast færeyskt. 

Eitt er á tæru, hríslan var keypt hér í Reykjavík

sunnudagur, 10. október 2021

Súpu-gott

Á nýliðnu föstudagskveldi fletti ég af mér hamnum, íklædd náttfötum, og sagði bestu vinkonu minni upp og ofan af öllu því góða og öllu því ekki eins góða sem hringsnýst í lífi mínu þessa dagana. Töluðum um liðna atburði í bland við drauma sem enn eiga eftir að rætast, vonir og þrár. Nostruðum við sameiginlegt áhugamál (Camparidrykkju), fífluðumst og hlógum, hlustuðum á hverja hljómpötuna á fætur annarri og hikuðum ekki við að taka sporið á stofugólfinu ef slíkt lag bar undir.

Nú þegar frúin er aftur komin í efri byggðir kemur sér vel að vera með aukaherbergi fyrir góðar vinkonur að gista í. Langt fram eftir laugardegi héldum við áfram að tala, drukkum appelsínusafa og sötruðum kaffi með ristuðu brauði með afgöngum af ostum frá kvöldinu áður. Skeyttum engu um tímann sem flaug hjá enda tíminn aukaatriði hvort sem hann er í sekúndum, mínútum, dögum eða árum þegar sannir vinir eru annars vegar.

Eftir tíð og ströng verkefnaskil ásamt prófi er langþráð lotufrí hafið í skólanum, engu að síður var ég ákveðin í að einbeita mér að aðferðafræðinni í dag. Vaknaði fyrir allar aldir (ekki skipulagt), hámaði Myrkrið á milli stjarnanna eftir Hildi Knútsdóttur í mig ásamt því að drekka ófáa kaffibolla í bælinu. Rauk því næst á lappir og dembdi mér út í göngutúr í algjörri stillu og sólin skein svo blítt, engu að síður var göngutúrinn fremur svalur. Kom heim og fór beinustu leið í náttfötin aftur. Reif því næst í mig Launsátur Jónínu Leósdóttur. 

Skemmst er frá því að segja að ég hef engu námi sinnt í dag. Samviskulaus lestur á skáldsögum hinsvegar hefur veitt mér mikla ánægju. Að auki mallar kjötsúpa á eldavélinni hjá mér. Þrátt fyrir að lambakjötið sé íslenskt er súpan sögð írsk, skv. uppskriftinni. Hef enda aldrei eldað kjötsúpu áður, hvorki íslenska né írska. Legg ekki meira á ykkur.

laugardagur, 25. september 2021

Kosningasnatt

Í fyrsta skipti síðan ég fékk kosningarétt klæddi ég mig ekki uppá áður en ég fór á kjörstað, setti ekki á mig maskara og fór ekki einu sinni í brjóstahaldara. Ég ákvað að ganga á kjörstað og því klæddi ég mig eftir veðri. 

Ég var í fyrra fallinu í morgun og fáir á kjörstað, kjörstað sem ég hef aldrei kosið áður á. Skilaði mínu atkvæði fljótt og örugglega og hélt svo áfram mína leið með svarta bakpokann á bakinu. Átti líka erindi í búð, á degi sem þessum þarf líka að sinna því hversdagslega eins og að kaupa mjólk og brauð og ostrusósu.

Í síðustu kosningum kaus ég Vinstri Græna ekki síst fyrir það að Katrín Jakobsdóttir var efst á lista í mínu kjördæmi. Síðan þá hefur mér liðið eins og ég hafi óvart sett X-ið við D-ið og því kemur ekki til greina af minni hálfu að kjósa Vinstri Græna aftur. Enn í sama kjördæmi, þó í öðru hverfi sé, kaus ég ákveðinn flokk í fyrsta skipti enda nýr flokkur. Ég er ekki endilega hrifin af öllum sem skipað hafa verið í sósíalistasæti en ég treysti flokknum til að valda usla, þó ekki sé annað, og er þá gott betur en ég treysti öðrum á öðrum listum til að framkvæma yfir höfuð. 

Hvort sem Katrín er á sporslu hjá Basset eða Marc Jakobs, finnst lakkrís góður eða kjóllinn bara svona skæslegur, þá er víst að hún er á margra vörum í dag fyrir vikið. 

Sjálf er ég búin að fara út með ruslið og því líklega best að halda áfram með ritgerðasmíð um lýðhyggju

föstudagur, 17. september 2021

Í rúlluðu máli

Snemma á síðasta ári keyptu foreldra mínir, óumbeðin, eldhúsrúllur í Costco handa mér. Ég held að í hverri magnpakkningu af Costco pappír séu einar 10 rúllur og hvert blað er c.a. fermeter svo ég bað mömmu um að taka megnið af eldhúsrúllunum með sér þegar þau færu. Jájá, sagði mamma og skildi þær svo allar eftir, veitir heldur ekkert af fyrir konu sem er ein í heimili. 

Þau gerðu sér lítið fyrir og keyptu líka klósettpappír handa stelpunni. Jú, þið giskuðuð rétt, í Costco. Í gær var ég loksins komin á seinustu rúlluna af skeinirnum. Ég þurfti aðeins að snattast fyrir föðurbróður minn eftir vinnu og fleygja nauðsynjavörum í vinkonu í sóttkví, þegar ég loks brunaði heim á leið var mér orðið frekar mikið mál að míga. Íhugaði í 23 sekúndur að bruna bara beint heim en varð þá hugsað til mömmu æskuvinkonu minnar en hún gleymdi stundum (oft) að kaupa klósettpappír og því var oftar en ekki skeint sér á kaffipoka á því heimilinu. Nú vill reyndar svo til að ég á kaffipoka en ég afréð samt að koma við í búð á heimleiðinni, var hálft í hvoru búin að láta mér hlakka soldið til að velja mér sjálf skeinipappír, en staldraði þó ekki lengi við valið þar sem ég var jú í spreng.

Fleygði af mér jakkanum en gaf mér ekki tíma til að fara úr skónum (ég var í alvörunni í spreng krakkar). Þar sem ég sat á stellinu og sprændi blasti við mér glæný pakkning af.....jú, þið giskuðuð rétt, klósettpappír úr Costco. 

Hringdi í mömmu og spurði hvort hún og pabbi hefðu verið í bænum. "Já, æ, við vöknuðum svo snemma og vorum bara í stuði og brunuðum í bæinn, sáum einmitt að þú varst á síðustu rúllunni svo við splæstum bara í meiri pappír handa þér elskan." Uh, já, takk mamma mín, ég kom einmitt við í búð á leiðinni heim og keypti skeinir. "Ég spurði pabba þinn hvort við ættum ekki að hringja í þig fyrst og hann sagði neinei, við kaupum bara klósettpappír handa stelpunni!"

Einhvern tímann á næsta ári, þegar ég þarf aftur að kaupa klósettpappír, er eins gott að ég muni að hringja í foreldra mína til að athuga hvort ég sé ekki örugglega á seinustu rúllunni. Ætla rétt að vona að þau lesi ekki þessa færslu, ég er nefninlega líka á seinustu eldhúspappírsrúllunni.

mánudagur, 12. júlí 2021

Sól, sól skín á mig, lúsmý burt með þig!

Sólbruni á enni, nefi, höku, bringu, handleggjum, læri og hnjám. 32 lúsmýsbit. *Stundum bítur lífið konu í rassgatið. Þá er ekkert annað að gera en að bretta upp ermar og rísa upp yfir erfiðleikana, hverjir svo sem þeir gætu reynst vera. 

Fínt að sofa ein í tjaldi á Kleppjárnsreykjum (fyrir utan lúsmýið reyndar) með A-hýsi foreldra minna á vinstri hönd og tjald Harðardætra á hægri hönd. Fjölskylduútilegan í ár var góð eins og flest önnur ár á undan, fjölskyldan og enda sallafín. Systurnar Sunna og Daney tjölduðu fyrir mig á meðan ég át eðalborgara í boði Björns mágs. Hallveig litla systir mín hljóp yfir tjaldsvæðið til að fljúga upp um hálsinn á Kötlu stóru systur (þrátt fyrir að ég er yngsta stelpan í mínum systkinahópi, ((ég veit, þetta er flókið)). Mamma og pabbi héldu óslitnum kaffiflaumi gangandi ofan í liðið að vanda. Sátum í blíðviðrinu í gær og hlógum og töluðum. Sum okkar brunnu, önnur voru skynsöm og báru á sig sólarvörn. Apótek Magga mágs var opið með Lavanderspreyji til varnar bitum og smyrslum til að slá á kláða eftir bit.

Eftir sólríkan dag snöggkólnaði um kvöldið og úlpur, lopapeysur, húfur og jafnvel teppi birtust. Hálfkalt rauðvín drukkið úr plastglösum á fæti. Íslensk útilega í hnotskurn? Já, er það ekki bara.

Spilaði Kubb í fyrsta skipti á ævinni. Lygi náttúrulega, rámar í að hafa spilað þetta áður í einhverri fjölskylduútilegunni þar sem spilafélagarnir (ekki ég sko) hafi verið töluvert ölvaðir en engu að síður gengið nokkuð vel, allavega mikil stemming (á eftir að fá þetta staðfest). Endaði á að spila 3 leiki og sló svo Kónginn niður með slíkum tilþrifum að hálf fjölskyldan grenjaði af hlátri, hinn helmingurinn pissaði á sig af hlátri.  

Í kjölfar veikinda getur ýmislegt gerst, það veit frúin núna. Á slíkum stundum er fátt betra en að eiga góða fjölskyldu að sem styður við bakið á konu þrátt fyrir aldur og fyrri störf. 


*Hafandi sagt það vil ég taka skýrt fram að engin bit fundust á hvorugri rasskinn frúarinnar.