Haustið er ekki á leiðinni kæru landar

það er þegar komið með fallandi laufum

fallegri birtu

og skemmtilegum skuggum

Eftir dásemdar haustheimgöngu dembdi ég svörtu kínóa í pott

mýkti salvíu og lárviðarlauf í smjöri

hveitipúðraði bleika bleikju

og steikti roð í stökkt

Kínóa undir rós

var dálaglegt í félagsskap við bleikjuna

og Heilög Klara fullkomnaði þrenninguna

Prýðis uppskrift að fallegu haustkvöldi.

Hvítasummuhelgi

Nú þegar löng helgi er liðin með óeigingjörnu ofáti, evróvisjóni, bílferð á Selfoss, göngutúr í sund, örlitlu sólskini en aðallega rigningu, sumarblómum og bókalestri, almennum hlátri, gráti og gnístan tanna sér kona sér ekki fært um annað en að hlakka til stuttrar vinnuviku.
Og blogga já, mikil ósköp.

39 ára jæf

Meðan myndarlegi maðurinn puðar í skítagallanum í málningarvinnu hjá tengdaforeldrum sínum dró ég fram jafnöldru mína sem dillaði mér á náttkjólnum í gegnum uppvask, innkaupalistaskrif og kaffisötur

Jævið talar á Broadway nóttum og ástina skal fara um með mjúkum höndum. Ég sel það ekki dýrara en ég keypti það.

Jóla-roð

Þrátt fyrir að vera yfir mig hneyksluð á jólalögunum sem byrjuð eru að hljóma í útvarpinu í byrjun nóvember leyfði ég hinu eina sanna jólalagi að hljóma í æfón-vasadiskóinu mínu er ég arkaði heim á leið í dag með svarta bakpokann fullan af matvörum. Er ekki frá því að göngulagið hafi orðið léttstígara enda glitti í eitt og eitt lítið hvítt korn. Svona er nú konan tvöföld í jóla-roðinu

Skar niður lauk

og steikti í olíu og góðri dúnku af paprikukryddi

Fyrst ég var búin að óhreinka hnífinn skar ég líka niður hvítlauk, paprikur og gulrætur. Skolaði rauðar linsubaunir og skemmti mér við að teyga skrýtnu lyktina af þeim

Henti þeim í pottinn og örlítið á gólfið þegar allt hitt var farið að mýkjast nógu vel til að renna nógu ljúflega niður skoltinn á pilti á þrítugsaldri sem losnaði við þrjá endajaxla nokkrum tímum fyrr

Dós af tómötum og fullt, fullt af kjötsoði til að malla á móti rigningu, pipar að vildarlægð

Príma vetrarsúpa á sumri sem telur sig haust. Þar hafið þið það.

Það skiptast á skin og skúrir

sagði eitthvert gáfumennið á einhverjum tíma og síðan þá hafa mannskepnurnar hér á fróni keppst við að endurtaka frasann. Skyldi engann undra, sannleikur nokkur í þeim orðunum eins og veðrið keppist við að sýna okkur, að maður kona tali ekki um sjálft lífið.

Síðan síðast er ég búin að lesa 3 sæmilegar bækur eftir Íslending og ævintýralega sérstakar sögur eftir Spánverja, eftirstríðssögu í Hamborg eftir Breta og gamaldags krimma í Svíþjóð eftir Dana. Hugsa enn til frú Holst. Daninn sá hefur hæfileika til að skrifa sögur, óháð skini og skúrum.

Af afmælisdreng og stúlkunni hans

54 ára stundi sá myndarlegi rétt búinn að glenna upp glyrnurnar í morgunsárið, hvað er það? Hvernig í ósköpunum á svo kornung stúlka eins og ég að svara þeirri spurningu?

Frá þeim tíma er stúlkan tók saman við sér eldri mann hefur hún margsinnis heyrt aldursmun hafðan í flimtingum í sín eyru, heyrt háð á tungum eldri kvenna, brosað að gamansemi á tungum vina, hnussað yfir biturri andúð fordóma og leyft særindum ritaðra orða að særa sig. Margsinnis velt því fyrir sér af hverju aldursmunur skiptir svona marga máli og þá helst þá sem aldrei hafa reynt aldursmun á eigin skinni.

Frá þeim tíma er stúlkan tók saman við sér eldri mann hefur stúlkan flutt búferlum, skipt um vinnur, klippt á sér hárið og farið í skóla. Stúlkan hefur lært mikið og heilmargt um hamingju, ást og gleði. Lifað fábrotin augnablik þar sem fallegt bros og blik í auga er lífið  og engin dásemd meiri en heit ást í hjarta. Stúlkan hefur líka lært að mótlæti er sjaldan langt undan og meinfýsnir vindar til sem blása henni ekki í hag. Stúlkan hefur lært að láta vinda mótlætis blása sér í brjóst hugrekki, hugrekki til að blása sjálf á særindi sem hljótast af ljótum tungum.

Frá þeim tíma er stúlkan tók saman við sér eldri mann hefur maðurinn lætt sér yfir á annan tug. Stúlkan og maðurinn hafa lært að standa saman ekki bara í blíðu heldur þétta bilið í stríðu líka, fylla upp í vinda mótlætis með brosi og fálæti, fálæti á því hvað öðrum líður og vissu með það hvað okkur líður. Það má liggja í fleti og hugsa aumt um 54 ár og annað sem því fylgir, en þegar upp er staðið þarf að standa á eigin fótum hvursu gamlir sem þeir fætur eru.

Frá þeim tíma er stúlkan tók saman við sér eldri mann hefur stúlkan lært og lifað að ekkert af ofantöldu hefur neitt með aldursmun að gera. Sjálf hefur stúlkan aldrei fundið fyrir aldursmun í ástinni, brosi þess myndarlega, hamingjunni eða gleðinni í hversdeginum. Og þrátt fyrir að aldursmunur sé tíður á tungum annara hefur stúlkan ekki heldur fundið neinn aldursmun í þeirri biturð, öfund og depurð sem hrjáir allar illar tungur. 

Stúlkan stendur því keik enn á sínum áratug og heldur ótrauð áfram með 54 ára gamlan manninn upp á arminn, viss í sinni sök að maðurinn er eldri og stúlkan er yngri hvernig sem á það er litið.

Það er heldur engin önnur leið en áfram. Sú leið er líka óháð aldursmun.