sunnudagur, 21. apríl 2013

Kampavín & rjómi

Tók á móti þeim myndarlega meða hreindýrafille og kirsuberjasúkkulaðisósu


Í morgunn vaknaði sá myndarlegi organdi á kampavín með kaffinu, gjörspilltur af eftirlæti


Að sjálfsögðu lét ég það eftir honum ásamt appelsínusúkkulaðiköku með berjum og rjóma


Eins og þetta væri ekki nóg teymdi ég hann líka á Borgina í dásamlegan hádegisverðarfjarka 


Að skála í kampavíni að morgni af því bara er næstum því jafn skemmtilegt og að vera ástfanginn


en bara næstum því.

föstudagur, 19. apríl 2013

Gestagangur & fjarvera

Í gær buðum við foreldrum Péturs í mat. Sátum sex að miðjum snæðingi er dyrabjallan hringdi. Þar voru mætt Magga systir og Hörður mágur sem voru drifin inn í stofu meðan ég hellti upp á kaffi og konfekti frá jólum í skál. Var passlega búin að hella upp á aðra könnu þegar dyrabjallan hringdi aftur. Foreldrar mínir voru mætt á svæðið og drifin til stofu í kaffi og konfekt. Eftir tæplega þá könnu afréð ég að hella upp á meira kaffi. Viti menn, bjallan hringdi í þriðja sinn það kvöldið. Brósi og Sævar mágur voru mættir og drifnir inn í stofu, enn til konfekt og nýuppáhellt kaffi. Hér var því handagangur, eða ætti ég að segja gestagangur, í öskjunni af óboðnum en afar velkomnum gestum. Ég áræddi þó ekki að hella uppá fjórðu könnuna, óvíst hvað það hefði leitt af sér.

Í kvöld er ég ein heima. Gal-ein. Sá myndarlegi er farinn í árlega strákaferð. Satt best að segja hlakkaði ég til þessarar helgar. Ég hlakkaði til að svala þeirri þörf að vera ein, þörf sem af og til skýtur upp kollinum. Þörfin til að elda fyrir mig eina, gleyma mér í plötunum mínum, dansa ein um allt hús og hlusta á ekkert nema umganginn í mér einni. Sem fyrr mætir sú þörf þeirri þversögn að sakna þess myndarlega. Yfir mig dembist eirðarleysi, eirðarleysi þess sem saknar. Skrýtin þessi blanda af því að vilja vera ein en geta samt ekki hugsað sér heila kvöldstund án annars manns. Helgarferð þess myndarlega styttist um heilan dag, hann kemur heim á morgun í stað sunnudags. Sem betur fer, ég get ekki beðið eftir þessum augum og þessu brosi


miðvikudagur, 17. apríl 2013

Talandi um rósir

þá kem ég eins og útsprungin rós undan helgi


þrátt fyrir skítakulda í bústað var ég heit að innan af eldamennsku, lestri, pottferðum og bréfaskriftum. Hlýnaði inn að beini við að fylgjast með einbeitta manninum mínum og þiggja tánudd í lærdómspásunum hans


Þegar við keyptum rósirnar í sumar sem leið var okkur sagt að líklega myndu þær ekki blómstra fyrr en sumarið á eftir. Við nostruðum engu að síður við þær blessaðar og dedúuðumst í garðinum sem aldrei fyrr


Rósirnar létu eins og þær hefðu ekki gert annað en að standa í garðinum okkar og glöddu augu og hjörtu, prýddu beð og vasa, garði og heimili til sóma


Agnúast ekki út í snjóinn en hlakka til sumars. Hlakka til að draga vatnsslönguna um garðinn, teyga sólina af veröndinni og njóta þess sem lífið hefur upp á að bjóða, því


föstudagur, 12. apríl 2013

Rósir og curry paste

Sá myndarlegi fylgist grannt með hitamælinum þessa dagana. Hann las um umhirðu rósa á netinu í vikunni og dreif okkur í kjölfarið út í garð að fylgja þeim eftir. Þessum böggli fylgdi þó það skammrifi að engin megi hættan vera á næturfrosti. Nú bítur sá myndarlegi sig í herðablöðin og bolsótast út í að nú hljóti bara að koma næturfrost fyrst hann æddi af stað. Maðurinn minn á það nefnilega til að vera fljótfær. Þegar hann er búinn að setja undir sig hausinn og brunar í verkið er oft ekki tauti við hann komið, eins og um daginn þegar hann sturtaði óhemju magni af curry paste út í matinn, þá þýddi ekkert fyrir mig að benda honum á að þetta væri paste en ekki sósa, hann var búinn að lesa á krukkuna og var kominn í verkið. Eldhúsverkið.

Ég stóðst ekki mátið að segja Melunum sem ég vinn með frá 2 krukku paste atviki þess myndarlega og skríkti af kátínu þegar hlægjandi bræðurnir báðu mig um að afhenda honum gjöf



Næst þegar sá myndarlegi ætlar að tvöfalda uppskrift og setja 2 krukkur af curry paste í matinn í stað hálfrar krukku ætla ég að benda honum pent á að setja upp réttu gleraugun


föstudagur, 8. mars 2013

Vetrarnasl

Arkaði slabb og  snjó í gær. Hitnaði á göngunni í rigningunni. Kom heim með andlitið vindbarið og hárið blautt. Þurr í fæturna.

Sá myndarlegi hristi fram heitan rétt sem fékk roða fram í kinnar 

Sjá uppskrift hér.

Sá myndarlegi vildi setja eina tsk af chilli í stað 4, ég fékk mínu fram með 2. Ein hefði verið fullnóg en fyrir vikið varð heiti chilirétturinn að heitum chilirétti.

Eftir ark alla aðra daga vikunar kom ég bílandi heim í kvöld með lambafillé í töskunni sem sá myndarlegi saltaði og pipraði. Slatti af grófu salti sett á fituröndina og sú hlið steikt á pönnu í 3-4 mín og rétt örlítið steikt á hinni hliðinni áður en kjötið var sett inn í ofn í 5-10 mín


Með þessari dásemd bar sá myndarlegi fram bragðmikið kartöflugratín sem toppaði máltíðina. Ogjújú, salvíusveppasósunni sem sá myndarlegi hefur í ófá skiptin gert og fæst ekki linkur á hér því sú uppskrift skröltir í haus þess myndarlega.

Þannig er nú það.

mánudagur, 4. mars 2013

Já, blástu bara

Meira sem það var hressandi að arka heim úr vinnunni. Að koma heim með eldrautt andlit og kuldabarða leggi. Heppin að hafa lappir sem bera mig og seiglu til að berjast við veðrið. Frekar myndi ég 57 sinnum í röð vilja arka garrann mér til hreyfingar heldur en hamast inni í líkamsræktarstöð. Þakklát mömmu sem endalaust nennir að prjóna handa mér fallegar lopapeysur.

Sit og hlusta á gnauðið. Inni í hlýleika kerta og myndarlegs manns. Skítt með það þó enn sé kuldahrollur í tám og fingrum. Lífið er fjári gott þótt hann blási


laugardagur, 2. mars 2013

Góð grjón

Ég þekki menn sem finnast hrísgrjón ekki vera matur. Þegar ég segi menn þá meina ég karlmenn, ég þekki enga konu sem fussar og sveiar við hrísgrjónum. Sjálf get ég vel hugsað mér hrísgrjón sem máltíð ein og sér. Oft langar mig þó að gera einhvað meira með grjón, poppa þau upp eins og sagt er


Í vikunni dró ég fram uppskrift sem ég prentaði af femin.is fyrir líklega um áratug síðan, uppskrift að kanilkrydduðum túnfiski sem ég skellti í lög og lét liggja yfir nótt. Fyrir meðlætið skar ég 35 gr af þurrkuðum apríkósum smátt og setti í skál ásamt 40 gr af rúsínum. Hellti sjóðandi vatni yfir og lét standa í 15 mín. Því næst hellt í sigti og geymt


25 gr af smjöri brætt í potti og 150 gr af hrísgrjónum (ósoðnum) blandað vel saman við. 3,5 dl af grænmetissoði bætt út í smám saman (rísottólegt já) og hrært vel í á meðan. Grjónin síðan soðin í korter. Furuhnetur og sólblómafræ (40 gr) ristuð á þurri pönnu


Ávöxtunum, niðurskornum blaðlauk og ristuðu fræunum blandað saman við grjónin sem borin eru fram heit


Hrísgrjónin átum við upp til agna. Hins vegar var ég ekki alveg nógu hrifin af túnfisknum. Hráefnin í kryddlögin voru öll góð og túnfiskurinn var ekki þurr, lítið steiktur á grillpönnu og rauður í miðju eins og talað er um að steiktur túnfiskur eigi að vera. Er helst á því að ég einfaldlega fíli ekki túnfisksteik. Hverju svo sem sætir þá gladdist kötturinn við leifarnar af mínum disk