fimmtudagur, 26. nóvember 2009

Þrjú í Túni

Að mylja nachos-flögur í eldfast form er skemmtilegt. Rauður litur salsa-sósunnar er flottur í bland við gulann lit osta-sósunnar. Að hella hrísgrjónum í bolla úr sneisafullum glerdunk er skaðræði. Það má vera að til sé sérstök taktík við slíkar kringumstæður. Ég kann hana ekki. Enda set ég bara þvottaklemmu á endann á hrísgrjónapokanum í eldhúsinu mínu.

Flasa, nánast fullkomun, Pop-tarts, Kool-aid, heimaverkefni og skyndibiti voru allt lystaukandi umræður, þó klárlega hafi vantað einn. Maturinn og enda bærilegur


þriðjudagur, 24. nóvember 2009

Tjáning

Las í Fréttablaðinu í gær að kettir noti mal til að fá sínu framgengt. Við Sam-tún-endur látum þá speki ekki slá okkur út af laginu. Mjálm og mal eru ekki einu tjáninga-leiðir kattarins til að fá sínu framgengt





miðvikudagur, 18. nóvember 2009

Innflutt útlenska

Rakst á þetta í innfluttu eplahrúgunni í Hagkaup



Tvennt sem kemur til greina; pólitískur áróður eða lausnin á krossgátunni.
Hlýtur að styttast í pólitískan áróður DO í sunnudags-gátunni.

sunnudagur, 15. nóvember 2009

Gnauðar

Í hvínandi rok-kulda er notalegt að eiga bleika, fóðraða inniskó frá mömmu, kaffi frá Haiti, baka sandköku, fá góða gesti í kaffi, leggja sig, malla heita mexíkó-súpu, eiga myndarlegasta kærastann sem hlýjar manni inn að beini, hlý teppi og kúr á sófanum

miðvikudagur, 11. nóvember 2009

Blússandi

Fékk sætt sms sem hlýjaði mér inn í bein í dag er ég stóð i Eymundsson og fletti sætri skruddu. Myndarlegi maðurinn færði mér rauðar rósir er ég kom heim eftir vinnu. Drengirnir völdu hjartalagaðar piparkökur í búðinni. Ég færði skruddu að gjöf. Blússandi rómantík á heimilinu



Í ofanálag gerði myndarlegi maðurinn sér lítið fyrir og flamberaði kvöldmatinn eins og enginn væri morgundagurinn.

sunnudagur, 8. nóvember 2009

Lakkrís-draumur

Dreymdi í nótt ég ætti lakkrís. Glænýjann og girnilegann lakkrís. Litla svarta bita, rörbita með gulu og bleiku marsípani að utan, og lakkrís í laginu eins og lítil hús með bleikum og gulum marsípanröndum á. Ég hafði í mikið meir en nógu að snúast, þurfti að flokka pappíra og fara yfir talnarunur, afgreiða í búð og kenna Möggu systur minni að coordinate-a, leysa ráðgátu og leggja sjálfa mig í lífshættu, fara sem nemi til Danmerkur með lest og keyra þaðan til Bandaríkjanna. Ég komst að lokum aftur að skrifborðinu mínu og sá að það var bara kltími eftir af vinnudeginum. Ákvað að tími væri kominn á lakkrís. Valdi tvo litla svarta bita og stakk þeim upp í mig. Byrjaði að tyggja og... - var vakin af kærastalufsunni! Og nei, hann var ekki að færa mér kaffi í rúmið. Sem er líklegast ágætt miðað við kaffi-aðferðir gærdagsins.

Hebði betur kaupt mér lakkrís í Kolaportinu í gær.