Reykt rifrildi

Strætó var þremur mín. of snemma við Smáralindina í kvöld. Það er ekkert grín að missa af strætó eftir vinnu og þurfa að bíða í klukkutíma eftir næsta. Sérdeilis fúlt þegar strætó fer framhjá stoppistöðinni fyrir tímann. Ég var heppin og bæði náði strætó og komst að því af hverju asinn var svona mikill; bílstjórinn var að flýta sér í reykpásu í stoppinu í Hamraborginni. Reykpásu sem átti sér stað í hurðinni á strætó. Feitlagna, dökkhærða strætókonan stóð inni í strætó og reykti út um hurðina. Ég sem hélt það væri bannað að reykja í strætó.

Ungt par reifst á ágætum hávaða á erlendri tungu í sömu strætóferð. Ég skildi ekki orð en látbragð og tónhæð kom upp um ósættið. Þau lækkuðu róminn örlítið eftir að farþegi hastaði á þau á þeirra tungumáli. Enduðu á að rjúka í sitthvort sætið en þó ekki fyrr en eftir að pilturinn hafði tekið af sér silfurlitað armband og fleygt því í stúlkuna. Fóru út um sitthvora hurðina á strætó og löbbuðu í sitthvora áttina.

Og vikan rétt að byrja.

Einn af fjórum

Í 16.5 °C hita langar mig ekki hreint neitt í vinnuna þó ég sé í stuttbuxum og blóma-gollu. Ég vil bara áframhald á Þingvallahelgi í Parísar-kjól Urðar, pikknikk með myndarlega manninum, lestur og límonaði á veröndinni. Fjóla segir mér það fari ekki alltaf saman það sem manni langi og það sem maður þarf að gera. Alltaf skynsöm stúlkan sú. Ég mun arka í strætó með eydísar-gleraugun á nefinu, hávaða í eyrunum og örvæntingafullt bros yst í munnvikunum.

Niðurtalning í sumarfrí formlega hafin.

Hug-mynd-ir

Myndarlegi maðurinn er hálfnaður með takmarkið. "5,1 km á 30 mín" gortar hann kot-rosk-inn á fésinu sínu. Svo roskinn að nú er næsta takmark að; "geta gert það tvisvar í röð." Ekki kvarta ég. Mun betri hugmynd en að púla sveittur á hlaupabretti inni í húsi á miðju sumri. Hann er líka hættur að vera styrktaraðili kvenna í þrifþjónustu. Brugðum út af Íslendingum og réðum erlent farandverkafólk til verka. Ég klappa saman höndum og hrín af kæti í hvert sinn sem ég uppgvöta tandurhreint heimilistæki.

Myndarlegi maðurinn er þó ekki uppfullur af einungis góðum hugmyndum. Þessa dagana hótar hann því að láta sér vaxa yfirvaraskegg ef ég hætti ekki að tala um Tom Selleck. Það er ekki góð hugmynd.

Sm-ellin

Sá á strimlinum úr Bónus að ég keypti appelsínur frá Afríku, sítrónur frá Spáni, vorlauk frá Bandaríkjunum, snjóbaunir frá Kenya, gulrætur frá Frakklandi, lime frá Brasilíu og vínber frá Suður Afríku. Myndi glöð þiggja þessar strimlaupplýsingar inni í versluninni. Gæti haft áhrif á val mitt.

Keypti strigaskó framleidda í Kína með adidas merki á. Þeir kostuðu sitt enda ekki keyptir í Bónus. Þeir eru hundforljótir en afskaplega þægilegir. Er væntanlega að færast á þann aldur þar sem ég get búist við að taka sveiflukenndar, en meðvitaðar, ákvarðanir um að taka þægindi fram yfir útli. Einu sinni skar ég mig líka á gleri í lófann. Fékk upphleypt og vel sjáanlegt ör sem nú felur sig auðveldlega innan um hrukkur í lófanum. Ellin er smellin.

Killers

Fórum í bíó í kvöld. Ég átti boðsmiða fyrir einn sem var orðinn ársgamall og fannst tími til kominn að nota hann. Lét framan af fingri til að kaupa miða handa myndarlega manninum svo hann kæmist með mér. 10 mín fyrir sýningartíma var byrjað að rúlla auglýsingum. Og þær rúlluðu. Og rúlluðu. Til tuttugu mín yfir sýningartíma. Hálftíma-auglýsingapakki á uppsprengdu verði. Og hvenær hætti stór popp að vera stór popp?!

Ræman var reyndar ágæt. Tom Selleck var í henni; einn örfárra manna sem komast upp með yfirvaraskegg. Mér líður öngvu að síður eins og ég hafi verið höfð að fífli. Bíó-fífli.

Fyrirmynd

Fyrir þrjátíu árum var ég fimm ára. Ég kaus ekki Vigdísi Finnbogadóttur og hef ekki hugmynd um hvar ég var stödd, eða hvað ég var að gera þegar Vigdís var kjörin forseti Íslands. Ef til vill var það sami örlagaríki dagurinn og þegar mér loksins tókst að suða kasettu frá stóru systur minni og gat sjálf hafist handa við að taka upp lög úr útvarpinu. Kannski var ég bara að lesa fyrir litla bróður minn eða stríða honum. Ég er engu að síður stolt sem Íslendingur að eiga þessa fyrirmyndarkonu sem fyrrum forseta Íslands. Ég las nýverið sögu Vigdísar í þeim tilgangi að kynnast henni betur. Ég naut mest og best að lesa innlegg hennar sjálfrar í bókinni; hvílík skynsemdarkona.

Ég er ekki búin að senda, né yfirhöfuð ákveða hver fær fyrirmyndar-bréfið mitt. En ég er þegar komin með lista yfir gott fólk sem á skilið takk-bréf fyrir að standa mér nær hvernig sem viðrar.

Fyrirmynd KV 1 e-ð til eftirbreytni, fordæmi; ágæti:

Kæra Sigurbjörg Katla

fékk persónulegt bréf frá Hönnu Birnu Kristjánsdóttur í dag. Hanna Birna borgarstjóri sem ekki virtist geta beint augnaráði sínu að sjónvarpsáhorfendum í kosninga-auglýsingu sinni, virðist fullfær um að senda persónuleg bréf til Reykvískra kvenna. Eða þannig.

Í persónulega bréfinu mínu, þar sem ég er ekki bara "kæra", heldur líka "þér, þín, þínum og þig," biður Hanna Birna mig að setja X við D af því að þau hafa ekki hækkað skatta þar sem fjölskyldurnar mega ekki við meiri útgjöldum, þau hafna niðurskurði sem bitni á börnum og öldruðum, þau standa vörð um störf fastráðinna borgarstarfsmanna og þau gera kröfu um að skólar, leikskólar og þjónusta við eldri borgara sé framúrskarandi.

Hanna Birna Kristjánsdóttir áttar sig ekki á því að kæra Sigurbjörg Katla er einstaklingur. Kæra Sigurbjörg Katla á ekki börn, er ekki í skóla, er ekki borgarstarfsmaður og er ekki á leiðinni á ellilífeyri í náinni framtíð. Mér, mín, mínum og mig skilur ekki hvernig hægt er að komast hjá því að hækka skatta án þess að hækka útgjöldin annarsstaðar, útgjöld sem einstaklingurinn ég þarf e-r að gjalda.

Ég ber vissulega von um velferð öllum til handa og átta mig fyllilega á að ég tilheyri heild. Fjöl-póstur hentar vel til þess að höfða til liðsheildar minnar. Dulbúinn, persónulegur fjölpóstur hinsvegar gerir það ekki.

Fyrir nú svo og utan að kæra Sigurbjörg Katla kaus sl. laugardag, og hvorki hún né mér, mín, mínum og mig X-ar við D-ið.