föstudagur, 10. janúar 2014

Helgarmorgnar

Á helgarmorgnum 
- liggjum við í rúminu
-förum ekki á fætur fyrr en í lengstu lög
- förum helst ekki á fætur nema til að hella upp á könnuna
- drekkum kaffi í rúminu
- á helgarmorgnum viljum við njóta
- á helgarmorgnum er tilvalið að klára síðustu dreggjar kampavíns frá kvöldinu áður, skála fyrir ástinni og borða kryddað súkkulaði
- hvísla ástarorð að hvort öðru
- njóta hvors annars

Helgarmorgnar er okkar tími.

þriðjudagur, 31. desember 2013

Gamlársglenna

Eftir þéttskipaða þriggja tíma vinnutörn á síðasta morgni ársins dreif ég mig í náttkjólinn er heim kom og rak karlinn í búð, sæta karlinn minn sem kom klyfjaður heim af snakki og rósum. Sæti dásamlegi karlinn minn sem nú dundar sér við uppvask og annað snurfus meðan ég lufsast enn á náttkjólnum. Ekki búin að velja kjól fyrir áramótaveislu kvöldsins. Húðlitaðar sokkabuxur verða væntanlega ekki fyrir valinu þetta árið


en ég gæti sett rós í hárið

fimmtudagur, 5. desember 2013

Kalt úti, hlýtt inni

Kom heim með rautt nef og hvíta putta. Með hakk og lauk í töskunni. Í skítakulda er enn frekari ástæða til að liggja utan í myndarlegum manni og þiggja yl ástarinnar. Myndarlegum manni sem gerir hakkabuff að dásemdarmáltíð. Sjónvarpsgláp og sófakúr í yl kertaljósa. Kalt úti, hlýtt inni.

Á morgunn á áfram að vera kalt. Við ætlum að ylja okkur við félagsskap fjölskyldu og vina, njóta veitinga og tónlistar. Fýra upp í hlýjunni í hjartanu. Halda sálinni heitri og kuldanum fyrir utan. Kalt úti, hlýtt inni.

laugardagur, 2. nóvember 2013

Ráðlagt um nekt

Í sundi fyrr í dag bað stúlka mig um að leiðbeina sér í klefanum. Hún talaði ensku með frönskum hreim og var á að giska áratug yngri en ég. Hún sagðist aldrei hafa farið í svona sund áður. Eftir að hafa sýnt henni skápana, hvernig hún ætti að læsa og opna, bent henni í átt að sturtunum og sagt henni hvar hún ætti að geyma handklæðið spurði hún mig hvort það væri rétt að hún ætti að fara úr öllum fötunum og þvo sér í sturtunni. Þegar ég jánkað því var næsta spurning; hvar á ég að fara úr öllum fötunum. Hér sagði ég og svo setur þú öll fötin í skápinn. Þessu næst byrjaði ég að týna af mér spjarirnar og stúlkan gerði slíkt hið sama. Þegar nærbuxur og bolur voru eftir spyr stúlkan mig hvort ég sé alveg viss um að hún eigi að fara úr öllu þarna, hvort hún eigi ekki að fara úr restinni nær sturtunum. Ég fullvissaði hana um að hún skyldi úr hverri spjör og í sturtunum væru ekkert nema berar konur í öllum stærðum og gerðum. Úr fór hún og trítlaði svo á eftir mér í átt að sturtunum, gjóandi feimnum augum að nektinni sem okkur mætti. Í sturtunni vorum við svo umkringdar hóp af konum sem töluðu þýsku og ekki á þeim að sjá að þeim þætti vitund óþægilegt að standa berar í sturtunni innan um kynsystur sínar, þ.e.a.s. fyrir utan eina sem kaus að baða sig í lokuðum sturtubás.

Í sumar sem leið fór ég í sund á Vík. Í sundlauginni á Vík eru ekki margar sturtur og aðeins 1 klósett. Þegar ég fór upp úr voru sturturnar uppteknar af íslenskum konum sem að sjálfsögðu böðuðu sig kviknaktar enda ekki vanar öðru. Á meðan biðu 15 breskar unglingsstúlkur sem áttu eftir að baða sig í sundfötunum og skiptast á að fara ein í einu inn á þetta eina klósett til að klæða sig úr til að þurrka sér til að geta klætt sig. Ég man ég hugsaði að ef til vill sæu þessar unglingsstúlkur aldrei allar breiddir, stærðir og gerðir kvennlíkamans, hversu sorglegt það væri ef eina nektin, fyrir utan þeirra eigin, væri nektin sem prýðir klámsíður eða stórstjörnur með sýndarþörf, einsleit nekt þar sem öll brjóst eru stinn, allar geirvörtur litlar, allir magar mjóir og allir rassar þrýstnir. Hvað gerist þegar unglingsstúlka uppgvötar að hennar vöxtur er ekki eins og sá einsleiti vöxtur? Unglingsstúlka sem er feimin við eigin vöxt, hvernig líður henni sem fullvaxta konu?

Einsleitur og oft á tíðum photosjoppaður, og þar af leiðandi óraunverulegur, vöxtur byggir varla upp sjáfsöryggi hjá neinum. Að umgangast eðlilega nekt og fá þá vissu að við erum ekki meitlaðar í einn og sama steininn, þurfum ekki og eigum ekki að vera það, hlýtur að gera þig meðvitaðari um að þinn líkami er þinn og þinn til að vera stolt af. 

laugardagur, 19. október 2013

þriðjudagur, 15. október 2013

Hverjum síminn glymur

Ef síminn hringir í tíma í skólanum sem ég er í þarf símaeigandinn að koma með tertu í næsta tíma á eftir. Í síðasta tíma þegar gemsinn fór að gelta hjá nöfnu minni sem situr fyrir aftan mig hljóp kátínan hratt og dillandi um skólastofuna. Alla hlakkar til næsta tíma, kennarann líka. Svona er hægt að búa til góðar reglur.

Talandi um kennarann þá kætir hann mig í hvert skipti sem hann segir fjegur.

miðvikudagur, 2. október 2013

Brosandi

Um helgina er ég tölti löturhægt heim, ánægð eftir sundsprett og full af kyrrð eftir heita pottveru, stoppaði ég á brúnni og tók mynd af himninum sem skartaði fegurð að vanda. Myndin rataði beina leið á Instagram þar sem ég sá svo mynd af litla bróður mínum á hótelherbergi í London, í slopp uppí rúmi, afslappaður og sæll að sötra kampavín með manninum sínum. Munnvikin á mér kipptust upp og ég stóð á göngubrú heima á Íslandi skælbrosandi yfir því hvað bróðir minn var sæll í London. Svona getur nú netið fært mann nær fólki. 

Kringlan er staður sem yfirleitt geymir slatta af fólki. Samt forðast ég hana í lengstu lög og geri mér helst ekki ferð nema eiga ákveðið erindi. Ákveðið erindi átti ég um helgina sem leið svo ég arkaði af stað beint í geislandi bros frænku minnar sem tók á móti mér í innganginum. Aftur kipptust munnvikin á mér upp og ég stóð brosandi út að eyrum í húsi sem ég vil helst ekki vera í. Það er nefnilega fólk sem vekur upp væntumþykjuna í mér.