Ást-fangin

Barba-

Að kaupa ljósmynd af Ara var ekki á innkaupalistanum sem ég lagði af stað með niður í bæ í dag, en hver fær svo sem staðist Barbapabba og slektið hans?

Klárlega ekki Ari á vappi í Borgarnesi, og ekki heldur Katla á vappi í Fótógrafí.

Ind-æl

Á indælum frídegi gærdagsins tókst mér að sofa út, hanga á náttfötunum til að ganga eitt, fá myndarlega manninn heim í hádegismat, sötra óhóflega mikið kaffi og sörfa netið. Hitti bestu vinkonu mína á kaffihúsi og enduruppgvötaði hvað gott kaffihúsahangs er gott. Góð vinátta enn betri. Kjúklingaspergilkálsspínatbaka kvöldsins var ljúffeng við kertaljós. Göngutúr að kvöldlagi við sjávarsíðuna frískandi.

Klukkutímaark í og úr vinnu í dag var hressandi og vinnustundirnar átta flugu hjá. Síðasta korterið í tvöfalda spænskutíma kvöldsins var þó heldur lengi að líða. Vantar faðm myndarlega mannsins á sófanum. Og snakk.

Strikið tekið -

Labbaði glöð í vinnuna í morgun, spennt af tilhlökkun til tilbreytinga á nýjum vinnustað í gömlu vinnunni. Strætósögum mun því miður fækka, ef ekki hverfa, þar sem nýja ráðuneytið er svo gott sem í Tún-fætinum. Ráðherraskiptin verða endanleg við vikulok og nýr æðsti strumpur hefur verið til-kynntur til leiks. Hlakka til að kynnast nýju samstarfsfólki og umhverfi, en sakna þó Sörunnar minnar sárt.

Er strax farið að hlakka til að labba aftur í vinnuna á morgun.

Breyting til -

Með komandi hausti eru sviptingar í fleiru en veðri og ráðherrahrókeringum. Myndarlegi maðurinn hefur sagt sig úr þjóðkirkjunni og tilbiður nú enga aðra guði en mig. Túnhald hefur tekið stakkaskiptum, til reynslu, kettinum án vafa til mikillar gleði. Strætó á það til að tala en þær samgöngur mun ég hér eftir brúka til hátíðarbrigða. Vinnustaðurinn hefur gengið kaupum og sölum og jafnvel öfugt, svo fleiri en pólitískir ráðherrar munu færa sig um set.

Mesta sviptingin þó var að uppgvöta í gærkveldi að sjónvarpskastið í Popppunkti hefur verið vikið fyrir öðrum, nýrri liðum. Að horfa á Felix Bergsson hlaupa á eftir sjónvarpinu er ein besta skemmtun sem nokkru sinni hefur verið í boði hjá RÚV. Ég er arfavonsvikin og mæli frekar með að hrútleiðinlega tónlistaratriðinu verði skipt út og Felix Bergsson á hlaupum verði sett inn í staðinn sem pikkfastur liður í prógramminu.

Er enn að býsnast við að melta þá hendingu að hafa farsællega aðstoðað sessunaut minn í gamla skólanum mínum að leysa stærðfræðidæmi.

Reykt rifrildi

Strætó var þremur mín. of snemma við Smáralindina í kvöld. Það er ekkert grín að missa af strætó eftir vinnu og þurfa að bíða í klukkutíma eftir næsta. Sérdeilis fúlt þegar strætó fer framhjá stoppistöðinni fyrir tímann. Ég var heppin og bæði náði strætó og komst að því af hverju asinn var svona mikill; bílstjórinn var að flýta sér í reykpásu í stoppinu í Hamraborginni. Reykpásu sem átti sér stað í hurðinni á strætó. Feitlagna, dökkhærða strætókonan stóð inni í strætó og reykti út um hurðina. Ég sem hélt það væri bannað að reykja í strætó.

Ungt par reifst á ágætum hávaða á erlendri tungu í sömu strætóferð. Ég skildi ekki orð en látbragð og tónhæð kom upp um ósættið. Þau lækkuðu róminn örlítið eftir að farþegi hastaði á þau á þeirra tungumáli. Enduðu á að rjúka í sitthvort sætið en þó ekki fyrr en eftir að pilturinn hafði tekið af sér silfurlitað armband og fleygt því í stúlkuna. Fóru út um sitthvora hurðina á strætó og löbbuðu í sitthvora áttina.

Og vikan rétt að byrja.

Einn af fjórum

Í 16.5 °C hita langar mig ekki hreint neitt í vinnuna þó ég sé í stuttbuxum og blóma-gollu. Ég vil bara áframhald á Þingvallahelgi í Parísar-kjól Urðar, pikknikk með myndarlega manninum, lestur og límonaði á veröndinni. Fjóla segir mér það fari ekki alltaf saman það sem manni langi og það sem maður þarf að gera. Alltaf skynsöm stúlkan sú. Ég mun arka í strætó með eydísar-gleraugun á nefinu, hávaða í eyrunum og örvæntingafullt bros yst í munnvikunum.

Niðurtalning í sumarfrí formlega hafin.